عجيب ترين قسمت زندگي كردن اون جاشه كه اگر بخواي فقط زندگي كني، و از يك سيكل ساده معمول عبور كني همه چيز خيلي راحت و بي دردسره (مي دوني؟ از همون نوع هايي كه هممون تقريبا انجامش داديم...) سيكل بي فكري اگر بخوام دقيق تشريح كنم -> تحصيل به زور تا ليسانس، دانشگاهي شدن هرجور شده، كارمندي، درگيري هاي عشقي و ازدواج، بچه داري و ميان سالي، پيري و بي اندازه بي فكر شدن(ديگه بدجور با اين روش اخت شديم) ولي جالبش اينجاست! وقتي يك لحظه فكر كني مي خواي چي كار كني مثل خر تو گل مي موني! و تازه از اونجاست كه تغيير و جذابيت شروع ميشه اما خب خيليامون فراموش مي كنيم كه واقعا چي رو دوست داشتيم