پرورم مهر تو را اندر دل خود جاودان
من گذشتم از همه از مهر بر تو بی گمان
دائما در خاطر من یاد و نام تو بود
گرچه از تو دورم و رویت نمیبینم عیان
نیستت لایق تو را بینم در این دنیای زشت
خوب باشد گر ببینم روی تو در آن جهان
من چو آن بلبل دلم پیوسته پر از عشق گل
هر گلی تمثیلی از نیکویی ات در این جهان
ارجمند عشق تو را میبیند اندر هر کجا
او نهاد از عشق تو عشق به این و آن جهان