فراق...!

جز فراقت در میان جان و قلبم درد نیست

دوری اما بی وجودت جان و قلبم سرد نیست

تو ز من دوری ولی در جان من باشد بهار

تا بود یادت میان جان و قلبم زرد نیست

گر چه بی باد صبا فصل بهار و گل نشد

لیک با یاد تو جان و قلب من بی ورد نیست

مرد آن باشد که دارد عشق تو در جان و دل

آنکه عشقت در دلش جایی ندارد مرد نیست

ارجمند عشق تو را تا در دلش دارد مدام

دلپریشان و حزین از کرده و ناکرد نیست