غزل جدیدم...!

بود اشک از دوچشم من روانه

پریشان خاطرم از این زمانه

ز عشق او بسی سوزد دل من

غمی دارم به جانم جاودانه

پر از درد و غمم از او نباشد

غم دریای جانم را کرانه

خوشا آن روز و شام شادمانی

هوس در دل کنم چنگ و چغانه 

نباش ای ارجمند از دوست رنجور

ندارد عاشقی کردن بهانه