مرا تا با رخت شد آشنائی
ز غیر تو نمایم بی وفائی
نخواهد دل پذیرد غیر تو دوست
که وصل غیر تو باشد جدائی
تمنای وصالت از تو دارم
که غیر از تو نمیبینم خدائی
بهاران و گل و گلگشت و گلشن
کجا بی یاد تو دارد صفائی
بباید زین فنا دنیا گذشتن
ندارد این جهان بر ما شفائی
رها کن ارجمند دنیا و اهلش
ز گوش جان شنو از او صدائی