در نهان عشق تو را میپروریدم شد عیان
میشود معلوم عشق تو اگر داری نهان
از تب عشق تو ام دیوانه اندر نزد عام
آری آری عشق تو دیوانه کردم بی گمان
عاشق بر تو نمیدارد خبر از غیر تو
عشق تو میدارم و ببریده ام از دو جهان
همچو آن بلبل که مینالد ز درد روی گل
تا رسد جانم به وصل تو بنالم همچنان
گرچه پنهان نیست عشق تو ز جان ارجمند
لکن عشق تو به نا محرم نمیگردد عیان