باغ دل

دلم چون باد صحرا بیقرار است
به جان صد شعله آتش پر شرار است

ندارم صبر و آرام و تحمل
سپاهِ صبرِ قلبم تار و مار است

بود این دشت لاله خون این دل
ز دست تیر تو قلبم شکار است

برای دیدن و بوییدن گل
چو بلبل پای جان خونین ز خوار است

تو درده ساقیا جام شرابی
که این سر از برای می خمار است

مده برباد پایزی تو عمرم
که در باغ دلم اکنون بهار است