از عشق تو پیوسته جان ها شده سودایی
از فرقت روی تو سرها همه شیدایی
مست از می وصل تو کی جان بشود باری
کی نوش کنیم از آن پیمانه صهبایی
هرچند کند سجده راهب به بت بودا
اندر پی تو باشد آن راهب بودایی
بیخود نبود زنگ ناقوس به هر دیری
عشق تو کند عنوان ناقوس کلیسایی
هرچند ندیدستیم رخساره یوسف را
دل بر نکنیم اما از عشق زلیخایی
دیگر نبود طاقت بر دوری و هجرانت
تا کی ز فراق تو داریم شکیبایی
ارجمند نمیخواهد جز وصل تو از دوران
چون روی تو میباشد بسیار تماشایی