من دبیرستان که بودم راه مدرسه ام از خونمون دور بود چون یه مدرسه خیلی خوب میرفتم و اون موقع ها مدرسه های خوب مرکز شهر بود سرویس مدرسه ما یه آقای تحصیل کرده بود که صبح ها مارو میبرد مدرسه و میرفت تو مغازه خودش و ظهر میومد دنبالمون آنقدر آدم فعالی بود که داشت فوق لیسانس میخوند دو جا هم کار میکرد خانمش هم درس میخوند و کار میکرد و گاهی اوقات تو برگشتنا دنبال اونم میرفتیم دانشگاه رشته ادبیات میخوند و هر وقت باهامون میومد کلی داستان قشنگ ادبی برامون تعریف میکرد یه کار خیلی جالبی کرد اون موقع که همیشه یادش میکنم اونا اجازه داشتن واکمن ببرن سرکلاس و صدای استاداشون رو پر کنن اونم صدای استادشون که داستان های شاهنامه رو تعریف میکرد برامون ضبط میکرد و هر بار سرویسمون تو رفت و برگشت برامون اونارو میزاشت اینجوری بود که ما تقریبا همه داستان های شاهنامه رو خلاصه و روون با یه بیان قشنگ یاد گرفتیم و الان خودم برای دخترم تعریف میکنم دنده_عقب_با_اتو_ابزار