بعد از وقایع دی ماه ویرگول از معدود جاهایی بود که امکان انتقال پیام در آن وجود داشت. نه فیلتر بود و نه گذاشتن پست غیرفعال شده بود و نه حتی کامنت!
این درحالی است که در برههای از زمان پیامک هم نمیشد ارسال کرد، پیامبرسانهای داخلی قطع بود و خارجیها را که اصلا اسمشان را نبر.
ویرگول در آن دوران رنگ لوگوی خود را به نشانه عزا برای احتمالا آن +۳۰۰۰ نفر مقتول دی ماه تغییر داد و مدتها سیاه پوش بود و این سیه پوشی ادامه داشت تااااا...
روزی که جنگ آغاز شد و رهبر ایران عزیز آسمانی شد تعداد زیادی پست در سوگ او در ویرگول نوشته شد. اینترنت بینالملل قطع شد و پلتفرم های داخلی رونق گرفتند.
یک روز که ویرگول را باز کردم دیدم باز نمیشود، چند هفتهای از دسترس خارج شد و وقتی برگشت...
پستهای ما در سوگ رهبر همه از بین رفته بود البته منصفانه بگویم تمام پستهای بعد از شروع جنگ پاک شده بود و ویرگولی که هفتهها سیاه پوش بود رخت سیاه برکنده بود!
ویرگول برای کودکانی که در میناب قطعه قطعه شدند سیاه نپوشید. رهبرمان که هیچ!
این است رسم بیطرفی
