تقدیم به تو که روز های سخت زیادی کنارم بودی
که با من خندیدی
راز های بزرگت رو بهم گفتی
پیش من شکستی
روحمو لمس کردی

دوست قشنگم؛
امروز میتونست برای من یه روز عادی باشه
اما نیست
چون برای تو روز بزرگیه
روزی که بعد از یکسال میتونی به خودت بگی دیگه تموم شد.
می دونم که خودتو باور نداری
شاید خودتو دوست نداری
همیشه با من چونه زدی که من هیچی نمیشم
که من به درد شغل آزاد نمی خورم
که من هیچیو دوست ندارم.
ولی من تو رو باور دارم
منتظرم یه روزی بیاد که بخوای و بشه
که باهم جشن بگیریم.

چقدر برات از دانشگاه خودم تبلیغ کردم😁
هرجا که رفتی،چه معلم شدی،چه دکتر،چه روانشناس یا پرستار یا هرچیز دیگه عزیز منی❤️