نظم،پاکیزگی،آراستگی،درس خوندن،رفاقت،عشق،آموزش،کار،تفریح،بحث،فیلم دیدن،بازی،عبادت و.... کار های خوب و لذتبخشی هستن که اوثر آدما با انجام دادنشون مستقیم و غیر مستقیم(از طریق نتیجه)احساس لذت می کنن .
اما همه ی این کارا در حد اعتدال خوبه و اعتیاد به هر کدومشون ویران کنندس و در دراز مدت یا کوتاه مدت آدمارونابود میکنه!
به نظر شما کاری وجود داره که افراط در اون بد نباشه؟کاری که هر چقد بیشتر انجام بشه بهتر باشه و نه برای خودمون نه برای دیگران آسیبی به همراه نیاره؟
عشق!❤
کلمه ی قریبی که این روزا لگدمال شده درست مثل اینکه الماس مثل ریگ بریزه رو زمین اما مسئله اینجاست که این اتفاق نمیوفته!اگه الماس مثل سنگ رو زمین ریخته باشه که دیگه ارزشمند نیست ارزشش به کمیابی وسختییه که در راه رسیدن بهش می کشیم!
به نظر من اون جمله ی کلیشه ای عشق حقیقی عشق به خداست کاملا صحت داره و هر چی بیشتر عاشق خدا باشیم و بیشتر در این کار افراط کنیم موفق تر میشیم .
انگار که یه دوست عاقل داریم که از گذشته و آینده و همه ی نیت های ما خبر داره . هر چی بیشتر بهش نزدیک بشیم و بیشتر باهاش وقت بگذرونیم ما هم بهتر میشناسیمش میتونیم درکنارش رشد کنیم،جایزه بگیریم و حتی بخندیم .
از اون دوستایی که لازم نیست بخاطر اعتماد کردن بهش شک کنی و از همونایی که همه یکیشو می خوان . یکی از این دوستا تو دنیا هست که میتونه با همه ی آدما دوست بشه اما هر کی بیشتر عاشقش باشه اونم بیشتر باهاش رفیق میشه مگه نه؟