میدانی!
بله، میدانم که هرگز نخواهی دانست .
که من ، از تو برای ستارگان و سیب های ایینه نما و تمامِ کلماته مغرور میگوییم حتی گاهی نامت را روی کاغذ میاورم تا قلم بداند دستانم از آنِ تو و ذهنم برای توست !
اما خب صنم جان؛ هر چقدر من از تو برای این عالم بگوییم کم است ، چون خودت نیستی و این نبودن ریشه های مرا می خشکاند:) ?
_توت فرنگی:)
