اونجای زندگی که همه جلو روت می ایستن میگن نمیشه، نمیتونی، از پسش برنمیای....اونجایی که همه روبه روت ایستادن و برای زمین خوردنت باهم دیگه شرط بستن،اونجایی که کل دنیا میشن یه جفت چشم ،تا ببینن چطوری کم میاری و میشینی و دیگه پا نمیشی تا بهم دیگه نگاه کنن و بگن:نتونست، نشد، بعد داد بزنن و بگن:دیدی ، دیدی نشد، دیدی نتونستی ، دیدی از پسش بر نیومدی!اونجایی که میری تا از پسش بر بیای، قدم میذاری، میدوی، نفس میکشی، زخمی میشی ....ولی انجامش میدی!اونجایی که برمیگردی پشت سرتو نگاه میکنی و به همه این راههای بیراهه ای که اومدی زل میزنی و به تک تک کسایی که محکم به زانوهات زدن تا بشکننش میخندی و با لذت به تک تکشون زل میزنی و میگی :دیدین شد ،دیدین تونستم،قشنگ نگاه کنید این جاپایِ منه تو همه این راهی که ساختم و اومدم.پس بهت میگم :رویاهات رو به کسی نگو، نشونشون بده??#فرگل_مشتاقی