
صبح با زنگ ساعت به مدرسه می روم . مدرسه من کنار یک کارخانه غذا سازی بود . برای همین ظهر ها به بچه ها غذا میدادند. اما من هیچ وقت غذای مدرسه رو نخوردم.
وقتی برمی گشتم خونه زنگ چند خانه را می زدم و فرار می کردم این کار برام لذت بخش بود چون اون زمان کلاس اول بودم . تو شهر ما غیب شدن آدما عادی بود . هروز یک یا چند نفر غیب می شودند و مردم هم از این اتفاق تعجب نمی کردن.
دوره امتحانات مدرسه بود و من با اینکه درسم خوب بود مادرم مرا می فرستاد کلاس های تقویتی .یک روز رفتم آشغالای خونمونو ببرم جلوی در .
یشب سرد بود چون برف اومده بود خونه ما هم نزدیک مدرسه بود تو اون شب رفتم آشغالا رو ببرم جلوی در دیدم یک مرد از کارخونه غذا سازی آمد بیرون و به سمت موتور خانه کارخانه رفت اول فکر کردم دزد واسه همین دنبالش کردم تا وسطای خیابان که آمدم دیدم یک ماشین در خیابان بالایی یک بچه را دزدید و رفت. تمام بدنم سرد سرد شده بود و با سرعت زیاد رفتم داخل خانه .
فردا مدرسه وقتی بچه ها داشتن غذا می خوردند یکی داد زد توی غذام چشم انسان بود . آن روز متوجه شدم که تمام دزدی های آدم ها کار کارخانه بوده و غذا های مدرسه از گوشت انسان بوده.