درود
شوخی یا جدی همچی شروع شد ، حرف از یکسال و اندی پیشه . اولش که دیدیم گفتیم شوخیه ، باز بازیه سیاسیه باور نکن ، ولی هر چی رفت جلو دیدیم ، نه شوخی شوخی جدیه . مشیت الهی یا ساخت دست بشر . هر چی بود اومده بود که بمونه و مونده بود اونم چه جور ، مهمونی که سر زده اومده بود و جا خشک کرده بود . رفتیم تو لاک . دور شدیم دور . دلتنگ شدیم دلتنگتر . همه حبس شدیم تو چار دیواری .بشر داشت به زمین کمک میکرد برا دوباره زنده شدن.ولی خودش منزوی منزوی شده بود . ترسیدیم ، دلمون هوری ریخت ، دوستیا و دوس داشتنا داشت کمرنگ میشد ، وقت تغییر بود . ما که عمری به تکنولوژی و پیشرفت انگ جدایی زده بودیم اومد جلو . دیدیم نه ، نقل چاقوسو کاربردش . هرچیزی خوبش بجاس و بدشم بجاس . پیرمرد و پیرزنم که ناله نفرین میکردن جهت تکنولوژی ، دعا گوشون شدن . تماس تصویری و هندزفیری بیسیم ، اینترنت و کلی اپیکیشن عالی شد همون ضد حال ویروس و خوشحالی پیر و جون . و واقعا ثابت کرد با بودنش چقدر راحتر میشه دوستی کرد ، بهداشت و رعایت کرد و تو یه چار دیواری بدون استرس موند . که اگه نبود بشر جهت پیکانی که رو به روانی شدن ، مرگ و میرو ، تلفات بود و میگرفت و میرفت جلو.
خود من از ته قلب میگم ممنون سامسونگ که هستی اونم با گوشیای درجه یک و هندزفیریای بدون عیبت .
#روایتگرباش