امید

یه چیزی برات مینویسم که گاهی بیای و بخونی .....

درست وقتایی که فکر میکنی یه ستاره هم توی هفت آسمون نداری ......

میخوام بهت بگم که میدونم چه دردهایی توی زندگیت داشتی ، میدونم که همه روی خندون تو رو دیدن و اشکایی که شب ها زیر پتو ریختی رو کسی ندیده .....

میخوام بهت بگم که هیچکس نمیتونه انقدر قوی باشه که از اون شب ها زنده بیرون بیاد ، ولی تو تونستی ..... اگر تونستی و تا اینجا اومدی ، یعنی بعد از این هم میتونی ...... وقتی نتیجه همه اون سختی ها شده چیزی که الان هستی ، پس از اینجا به بعد قرار نیست هیچ چیزی بدتر بشه ..... هر اتفاقی هم که بیفته تو با سخت تر از اینها دست و پنجه نرم کردی و زنده بیرون اومدی ..... هنوز روح تو زندست و هنوز هم رویاهایی داری و هنوز هم با تلاش های کوچیکی که دیده نمیشن ادامه میدی .....

میخوام بگم ادامه بده

اشکالی نداره اگه یه ر‌وزهایی خیلی سخت میگذره

اشکالی نداره که اون بیرون آدم هایی هستن که خیلی از تو جلوتر دارن حرکت میکنن

چیزی که مهمه اینه که ادامه بدی و بدونی هیچ چیزی بدتر از نشستن و تماشا کردن نیست