عشق

عشق در انسان

عشق ی نعمت ذاتی در وجود همه ی موجودات هست که خداوند تعالی به صورت های مختلف در فطرت هر موجودی خلق کرده اما این عشق شدت و ضعف داره بدونه عشق هیچ انگیزه ای برای زندگی نیست زندگی سر شار از دوس داشتن خواسته های بی نهایت هست اگر این عشق نباشد همه چیز پوچ و تو خالی است. شدت و ضعف عشق در حیوانات و جمادات به ی اندازه هست اما چون انسان از قوه ی عقل بهره مند است در انسانها به اندازه ی شعورشان شدت و ضعف دارد یعنی به بعد معنوی و روحانی انسان برمی گردد حالا این عشق یا مادی وزمینی هست یا معنوی وبه عبارت دیگر عرفانی و حالا بحث اینجاست که کدوم ماندگار و باارزشه

ما نمی تونیم بگیم عشق زمینی خالی از لطف باشه نه عشق زمینی پلی برای رسیدن به عشق معنویه