ویرگول
ورودثبت نام
محمدجواد سهرابی
محمدجواد سهرابی
محمدجواد سهرابی
محمدجواد سهرابی
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

یک کوه محبت، یک کوه استقامت و یک کوه تجربه را، جمع در او می بینم.


چشمانم را مدتی به دستانش که می­لرزید دوخته بودم. گوش­هایم انگار، فقط حرف­های پر محبت او را می­شنیدند. سرم را بالا آوردم. خطِ نگاهِ پر مهرش که عمق چشمانم را نشانه گرفته بود، پر از شوق بود. داشت خاطره­های جوانی اش را برایم بازگو می­کرد. چه اراده­ای، عجب تلاش خستگی ناپذیری.

من صبح­ ها قبل از این که آفتاب بالا بیاید از همین خیابانی که میبینی سرکار می­ رفتم. از صبح تا عصر در کارگاه موزائیک ­زنی مشغول بودم. خیلی سخت کار می­کردم. آن روز­هایی که حقوق یک کارگر ساده پانزده ریال بود، من به اندازه یک استاد، یعنی چهل و پنج ریال حقوق میگرفتم. پدرم از کار افتاده بود. مریض شده بود و تاب و توان کشاورزی را مثل قبل نداشت. با پنج، شش تا بچه ی قد و نیم­قد باید چه کار می­کرد؟ هم باید زندگی خودم را اداره می­کردم، و هم هوای پدرم را می­ داشتم. عصرها بعد از اینکه کارم تمام می­شد، به مدرسه ­ای در دروازه دولت میرفتم. مدرسه شبانه ­ای بود که در آن جا درس می ­خواندم. تا دیپلم ادامه دادم. دیپلم قدیم اندازه فوق لیسانس الان ارزش داشت. تکالیفم را باید همانجا انجام می دادم و مرور درس­ هایم تا امتحان فقط در مدرسه بود. فرصت دیگری برایم به وجود نمی ­آمد. وقتی که به خانه برمی­ گشتم، حسابی خسته بودم. هر شب دستانم را که از پرس کردن های مداوم زخم شده بودند، با مقداری روغن و پارچه می بستم. کسب روزی حلال زحمت زیادی دارد اما خانواده ام را دوست داشتم و کار، خسته­ ام نمی ­کرد.

حاضرم روز های بسیاری پای درس ­هایش که محبت و عشق را در کنار تلاش و سختی و کار می ­آموزد بشینم و لذت ببرم و از او یاد بگیرم. در این فکر­ها بودم، که پدربزرگم گفت: جوادم بابا! تو هم درست را خوب بخوان تا بتوانی برای خانواده­ ات مایه افتخار باشی. البته، سود درس خواندن اول در جیب خودت می­رود. در کنار درس همیشه سعی کن با مردم و اطرافیانت به خوبی و با مهربانی رفتار کنی. ایمان و انصاف و اخلاق سه اصل مهم­اند که اگر در زندگی­ ات داشته باشی، موفق می­ شوی.

هزار بار هم که داستان زندگی اش را برایم تعریف کند، هیچگاه حس نمی­ کنم سر یک کلاس درس تکراری نشسته­ ام. سخنانش هر بار طراوت و تازگی دارد. احساس اینکه یه کوه تجربه، یک کوه محبت و یک کوه استقامت را، جمع در او میبینم، وادارم می کند خم شوم و دستانش را ببوسم. دستانی که به نوازش کردن عادت دارند و بوی عشق می دهند.

۲
۰
محمدجواد سهرابی
محمدجواد سهرابی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید