قرآن اعجاز الهی مهجور 8
« نوروزتان پر خیر و برکت باد»
بسم الله الرحمن الرحیم
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَىٰ آثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۖ فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ
بعد، بهدنبال آنان پیامبران دیگرمان را یکی پس از دیگری آوردیم تا اینکه عیسیبنمریم را فرستادیم. به او انجیل دادیم و در دل پیروانش انداختیم که به همدیگر محبت و مهربانی کنند.
در ضمن، نوعی گوشهنشینی و ترک دنیا هم از خودشان درآوردند! البته ما آن را برایشان واجب نکرده بودیم. درست است که انگیزهشان از گوشهنشینی بهدستآوردن رضای خدا بود؛ ولی حدّش را آنطورکه بایدوشاید رعایت نکردند. در نهایت، پاداش مؤمنان واقعیشان را دادیم؛ اما خیلیهایشان منحرف شدند.
(سوره مبارک حدید 27)
نکاتی برگرفته از تفاسیر:
پیروان حضرت عیسی(ع) به عنوان یک روش مبارزه با ستمگران زمان خود به غارها پناه بردند و پنهانی مردم را به یکتاپرستی و جهاد با ظالمان هدایت کردند. با آنکه خداوند دستوری برای انجام آن نفرستاده بود و حضرت عیسی(ع) هم آنان را به انجام چنین کاری امر نکرده بود، مورد رضایت پروردگار بود.
اما کم کم این رهبانیت و انزوا و گوشه نشینی شأن و مقام معنویی از آنها برای مردم ترسیم کرد که از آن خوششان آمد و مغرور شدند و مبارزه را فراموش کردند و رهبانیت پیشه کردند. و از غارها در نیامدند و زهدی ریاکارانه را در پیش گرفتند. و بدعت خوبی را که پایه گذاری کرده بودند به انحراف کشاندند و آن را از مسیر توحید خارج کردند و از آن به بعد دیگر مورد رضایت و تایید خداوند نبود.
براین اساس و طبق این آیه هر نوع بدعت و رسم و آیینی که دستور مشخصی برای آن نه در کتاب و نه در سخن معصوم (ع) نیامده باشد، اما در مسیر فطرت توحیدی انسان باشد، خودبخود مورد تایید و رضایت پروردگار است تا موقعی که از این مسیر منحرف نشود.
نوروز رسم و آیینی است که ایرانیان قبل از اسلام آن را انجام می دادند. بعد از اینکه مردم با آشنایی با اسلام مسلمان شدند، باز هم به انجام آن ادامه دادند و چون اصلا مخالف دستورات قرآن نبود، بلکه دقیقا در راستای تعالیم قرآن ( صله رحم، رعایت پاکیزگی، نو شدن و همراهی با طبیعت، دستگیری از نیازمندان و.....) بود، اسلام و قرآن هم آن را مورد تایید قرار دادند و مردم را به انجام چنین کارهایی تشویق هم می کردند.
نه تنها نوروز بلکه هر نوع بدعت و آیینی که در راستای فطرت توحیدی انسان باشد و از هدف اولیه اش منحرف نشود، مورد رضایت خداوند و اسلام می باشد.
نوزوز تا زمانی که به اسراف و چشم و هم چشمی و تجمل گرایی و دنیاخواهی و زیاده طلبی منحرف نشود مورد تایید است و هر زمان که چنین شود، گناهی بیش نیست که مردم دسته جمعی آن را انجام می دهند و بدعتی خطرناک و مخالف توحید است.
پس ببینیم آیا رفتار امروز ما نوروز را تبدیل به بدعتی مخالف فطرت خودمان و اسلام نکرده است؟ اگر کرده است، نوروز نه تنها نوروز نیست که کهنه روز و گناه روز است.
در حدیثی از امام علی(ع) آمده است که: هر روزی که در آن گناهی نکنیم آن روز عید و روز نو است.
آیا اکنون نوروز ما آلوده به گناه نیست و آیا نوروز امروز ما از هدف اولیه و رفتار درست آبا و اجداد ما دور و منحرف نشده است؟
خدایا هر روز ما را عید ما قرار بده و نوروزمان را پر خیر و برکت بگردان.
آمین و انشاءالله.