قرآن اعجاز الهی مهجور ۱۳
« شیطان: حتماً به کشتنتان میدهم.
آدم: نه، نمیتوانی.
شیطان: نمیتوانم؟!! هه هه ، به زندگیات نگاه کن.»
بسم الله الرحمن الرحیم
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ
راستی، برای مردم، سرگذشت بَلعَمِ باعورا را بگو: به او از کرامات خود دادیم و دعایش مستجاب بود؛ ولی با سوءاستفاده، از آنها محروم شد. برای همین، شیطان دنبالش افتاد تا به دامش بیندازد. عاقبت هم بَلعَم باعورا گمراه شد.
نکاتی یرگرفته از تفاسیر:
این آیات سرگذشت مرد مومنی است که صاحب کرامات زیادی بود. آیات عظیم خداوند به او عطا شده بود و در اثر لیاقت و اعمال صالح و خلوص نیت و پاکدامنی و تقوایش به اسم اعظم خداوند آگاه شده بود و در درگاه خدا آبرو و اعتبار ویژهای داشت و دعایی نبود که درخواست کند و اجابت نشود. مثلا مادری میآمد پیشش و میگفت: جناب بلعم تو در درگاه خدا صاحب آبرویی و حرف تو را میخرد و دعایت را مستجاب میکند. و این منم مادر پیری که عمرم رو به پایان است و امروز و فرداست که از دنیا بروم. و این تنها پسرم که نابینا است و بجز من کسی را ندارد و بسیار نگران حال و احوال او بعد از مرگ خودم هستم. و با خود میگویم او چه خواهد کرد و چه خواهد شد؟ میدانم که کارها به دست خداست و او را تنها نمیگذارد ، همچنانکه تا الان هم من و هم او را مورد لطف خودش قرار داده است. اما چه کنم که مادر هستم و همچنان دلواپس و نگران. بیا و از خدا بخواه تا بینایی را به پسرم برگرداند و مادر پیری را آرام کند و لطف خدا را تا زندهام در مورد پسرم ببینم. و با آرامش بمیرم.
جناب بلعم قبول میکرد و میگفت: باشد مادرم. من هم خوشحال میشوم اگر آبرویم را در درگاه خدا خرج دعا برای خوشحالی مادری مثل تو بکنم. حتما رو به درگاه خدا دعا خواهم کرد. اما هم من و هم تو باید راضی به مشیت او باشیم و هر چه را صلاح دانست و انجام داد، گردن بگذاریم و بپذیریم. و مادر پیر او را دعای خیر میکرد و میرفت و منتظر میماند که آیا با دعای جناب بلعم بینایی پسرش را میبیند و میمیرد یا نه؟
و خدا به دعای جناب بلعم بینایی پسر نابینا را به او برمیگرداند.
جناب بلعم چنین کسی بود و چنین مقامی داشت.
بلعم با عور را خلق جهان
سُغبه شد مانند عیسی زمان
سجده ناوردند کس را دون او
صحت رنجور بود افسون او
پنجه زد با موسی از کبر و کمال
آنچنان شد که شنیدستی تو حال
همه مردم مانند حۻرت عیسی (ع) شیفته و مفتون بلعم بودند و او هم دم مسیحایی داشت و بیماری را تبدیل به صحت و سلامتی میکرد.
اما متاسفانه همانند سلاخی که حیوان را پوست میکند، بلعم رویهی علم و معرفت و کمال و صلاحیت را از خود کند و خود را سلاخی کرد. و شد آنچه باید بشود. و وقتی بلعم با وجود دانش و معرفت از دمِ رحمانی اولیاء و انبیاء خالی شد شیطان که در کمین او پنهان شده بود و مترصد زمان مناسب بود وارد شد و با وساوس گوناگون دنبالش راه افتاد و عاقبت هم او را گمراه کرد. بلعم باعورا با آن گذشته و اعتبار از «غاوِين» شد و دیگر رام دستورات خداوند نبود و هیچ مرزی را رعایت نمیکرد و هیچ حرمتی برای احکام خدا قائل نبود و کلا «وحشی» شد. و همچنان که حیوان وحشی را از آن رو که مطیع انسان نیست و اگر آزار رساند باید او را کشت، بلعم هم با وحشی شدن کار دست خودش داد و شیطان او را به کشتن داد.
خر نشاید کشت از بهر صلاح
چون شود وحشی شود خونش مباح
گرچه خر را دانش زاجر نبود
هیچ معذورش نمیدارد ودود
پس چو وحشی شد از آن دم آدمی
کی بود معذور ای یار سمی
شیطان آخرش خیلی از ما را مثل خرِ وحشی به کشتن میدهد.