قرآن اعجاز الهی مهجور ۴
« به چه خیره شدهای حیوان؟ »
بسم الله الرحمن الرحیم
أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ ۚ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا
تازه، خیال میکنی که بیشترشان گوش به حرف میدهند یا عقلشان را بهکار میاندازند؟! آنها را جز به چهارپایان نمیتوان شبیه دانست. حتی گمراهترند!
(فرقان 43، 44)
انعام: جمع « نَعَم »( شتر،گاو و گوسفند ) علت این که فقط به این حیوانات « نَعَم » گفتهاند، راه رفتن هموار و آرام و نرمی و ملایمت و به راحتی در دسترس بودن و اهلی بودن و گوش به فرمان انسان بودن و نجیبانه رفتار کردن آنهاست.
ای پیامبر(ص) آیا فکر میکنی آنان که هوای نفسشان را به جای الله ، اله و معبود خود گرفتهاند، شنوایی دارند و نیروی عقلشان را به کار میاندازند؟
ای پیامبر(ص) خیال کردهای که همینکه به تو گوش میدهند، شنوایی دارند. نه چراکه کسی که سخنان تو را بشنود و یا این قرآن را بخواند، میرود مینشیند و در بارهی آنها فکر میکند و با اندیشیدن به آن راه درست را انتخاب میکند.
ای پیامبر(ص) خیال کردهای که اینان اصلا میدانند که نیرویی دارند که با آن میتوانند برای خودشان برنامههای سعادتمندانه بریزند و طبق برنامهای عقلانی که به آرامش و آسایش آنها منجر شود، زندگی کنند؟
اگر اینچنین بودند چرا بعد از شنیدن سخنان تو و یا خواندن قرآن ،ان را مسخره میکنند؟ و پیام تو را افسانه و اساطیر پیشینیان میخوانند.
ای پیامبر (ص) اینان حتی به اندازهی همین چهارپایانی که به آنها خدمت میکنند برای خود و زندگی و سرنوشت خود ارزش قائل نیستند، چراکه یک چهارپا هیچ وقت به ضرر و زیان خود کاری نمیکند. مثلا هبچ وقت راهی را که به او آموختهاند کج نمیکند و به بیراهه نمیرود. غذایی که برایش ضرر دارد نمیخورد. به همنوع خود آزار نمیرساند. همین گاو را با آن هیبت و قدرت نگاه کن ، ببین چقدر حیوان مفیدی است.
کدام یک از آدمیان به کجراهه منحرف نمیشود؟ کدامشان پرخوری و بدخوری نمیکنند؟ کدامشان از نیروی شگفت شهوت منطقی و متعادل استفاده میکنند؟ رفتارشان به دیوانگان میماند نه به کسانی که عقل دارند و میتوانند بیندیشند و مهمتر از آن برای آینده برنامهریزی کنند.
ای پیامبر (ص) ایا با خود نمیگویی حیف این نیروی عقل که به انها دادهای؟
آخر کدام جنبندهای آنقدر اسراف میکند؟ آلوده میکند؟ خراب میکند؟
و مهمتر از همه کدام چهارپایایی اینقدر سبعانه همنوع خودش را میکشد؟ و به آن افتخار میکند؟
حیف چهارپایان که آدمی که هوای نفس خود را اله خود گرفته است، به آنان تشبیه کنیم. اینان از چهارپایان در ارزش و مقام کمتر و پستترند.
آری بسیاری از ما اندازه « انعام » ارزش نداریم. کاش چهارپایی بیش نبودیم. کاش این نیروی شگفت عقل به ما داده نشده بود. مگر میشود کسی عقل داشته باشد و توانایی استفاده از آن را هم داشته باشد و به واسطه پیامبران برای درست استفاده کردن آن راهنمایی شده باشد، باز مثل چهارپایان که نه مثل دیوانگان و عقل نداشتهها رفتار کند.
برای همین این گاوها و گوسفندها بعضی وقتها به این آدمیان خیره میشوند و از رفتار آنها متعجب. آن وقت همین آدمیان برمیگردند و به انها میگویند: به چه خیره شدهای حیوان؟