اغلب ما جملهی معروف « شنیدن و گوش دادن باهم فرق دارند » را شنیدهایم. شنیدن و گوش دادن بهظاهر یکی هستند اما بهواقع متفاوتاند و اغلب افراد در درک این دو دچار ابهام و سردرگمی میشوند به این دلیل که تفاوت بین شنیدن و گوش دادن بسیار باریک است و حتی گاهی افراد این دو را بهجای یکدیگر به کار میبرند
گوش دادن یکی از مهارتهای ارتباطی کلیدی در ارتباط مؤثر و یکی از عناصر موفقیت است و این مهارت در تمام حوزههای زندگی اعم از زندگی شخصی افراد ، کسبوکار و … مؤثر است. درحالیکه شنیدن اینطور نیست . اغلب افراد خوب میشنوند اما آیا به همان خوبی که میشنوند گوش هم میکنند؟!
زمانی که امواج صوتی به گوش ما میرسند عمل « شنیدن » روی میدهد اینیک فرآیند غیرفعال است و انجام آن مستلزم فعلوانفعال نیست
شنیدن فعالیتی جسمی و ذاتی است و نیازی به یادگیری ندارد، چراکه دستگاه شنیداری ما غیرارادی در اثر برخورد با صداها ، تحریکشده و شنیدن احساس میشود و عملی هست که بهصورت دائم در حال انجام است مگر در افرادی که نقص فیزیولوژیک دارند
زمانی که امواج به گوش ما میرسند و پس از شنیدن، پردازش توسط مغز انجام میگردد تا بتوانیم تفسیر کنیم و بفهمیم، عمل گوش دادن شکل میگیرد . درواقع گوش دادن، عملی موقتی است یعنی ما تنها زمانی که با دقت و توجه تمام، بهقصد کسب اطلاعات به صدایی خاص گوش میسپاریم، در حال گوش دادن هستیم.
گوش دادن کاملاً فعالانه هست زیرا برای گوش دادن نیازمند بهکارگیری حواس مختلف بدنمان هستیم بهعبارتدیگر، گوش دادن به معنای درک همزمان پیامهای کلامی و غیرکلامی میباشد
گوش دادن فعالیتی ذهنی است که نیازمند یادگیری است و تا به آن توجه نکنیم ادراک نمیشود. ما با گوشهای خود میشنویم، اما بامغزمان گوش میدهیم.
زمانی که باکسی صحبت میکنید یا کسی شمارا مخاطب قرار میدهد به چشمانش نگاه کنید زیرا این کار نشان میدهد که شما بهطرف مقابل توجه دارید و حرفهایش برایتان جالب است . در مقالهی ارتباط چشمی بهطور مفصل به این مسئله پرداختیم
یک شنوندهی فعال با زبان بدن، خود را مشتاق به گفتگو و ادامهی آن نشان میدهد بهعنوانمثال از تکان دادن سر و نشان دادن علائم مثبت در چهره برای تائید صحبتهای مخاطب خود استفاده میکند
بهعنوان یک شنوندهی فعال پس از درک صحبتهای مطرحشده، در مورد آنها سؤال بپرسید
در زمان گفتگو مرتب ساعت را چک نکنید و یا خود را با مرتب کردن میز مشغول نکنید زیرا این رفتارها بهطرف مقابل این حس را القا میکند که شما خسته شدهاید و به حرفهایش توجه ندارید
صبر کنید تا کلام طرف مقابل به پایان برسد بعد شما گفتگو را ادامه دهید و نظر خود و یا سؤالتان را مطرح کنید و پیش از اتمام کلام مخاطبتان از حدس زدن گفتههایش و پاسخ به آن اجتناب کنید
نیازی نیست در تمام مدتی که طرف مقابل درحالیکه صحبت کردن است به این فکر کنید که در ادامهی گفتگو چه بگویید و یا گفتگو به چه صورت ادامه پیدا کند بهتر است . تنها زمانی این کار را انجام دهید که نقش گوینده به شما محول شد
برای یک شنوندهی خوب بودن نمیتوان همزمان همصحبت کرد و هم به صحبتهای طرف مقابل گوش داد بنابراین سعی کنید کمتر صحبت کنید
با بهکارگیری عباراتی مانند : ” اگر درست متوجه شده باشم…. ” و یا ” پس میخواهید بگویید…. ” ، جملات طرف مقابل را به زبان خود بازگویی کنید، با انجام این کار دقت و تمرکز شما در گفتگو افزایش پیدا میکند
توجه به توضیحات ذکرشده به تفاوتهای شنیدن و گوش دادن و ویژگیهای شنوندهی فعال آگاه شدیم . حال میدانیم چرا از مهارت گوش دادن بهعنوان کلیدیترین مهارت ارتباطی یاد میشود و علت بسیاری از مشکلات و ناکامیها ریشه در عدم مهارت و توجه به گوش دادن فعال دارد .
گوش دادن بهظاهر امری پیشپاافتاده و کماهمیت اما بهواقع مهارتی اساسی محسوب میشود و ما میتوانیم با کسب مهارتهای گوش دادن فعال و تقویت آنها در خود به افزایش عزتنفس و اعتمادبهنفس و به دنبال آن به افزایش تعداد دوستان خود کمک کنیم و همچنین با بهتر شدن کیفیت ارتباطاتمان از پیشرفتها و موفقیتهایمان در حوزههای مختلف زندگی حیرتزده شویم بنابراین مهارت گوش دادن را جدی گرفته و برای کسب آن اقدامات لازم را انجام دهید.