『بِسمِاللھِالذۍخَݪقالْعلی』
٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفت
علیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬
«آشفتهٔ شیرازی»
ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ
#هاتف_غیب
#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟟
°
- فرهاد نتونسته منو از سرش کم کنه، تو که...
صداش انگار شکست:« میشه بهش انقدر راحت نگی فرهاد؟!»
نگاهش کردم، گناه داشت اگه از این فرصت استفاده میکردم و پارچ آبو روش خالی کنم. پارچ رو از دستش گرفتم و ریختم پای گلدون که دست زد زیرش:« بیا چندش... آخرش به حاجت دلت رسیدی.»
با غم قبلی خندید، چقدر خوشگل میخندی شاهرخ! لب و لوچه ام رو آویزون کردم:« سودجوی دیکتاتور.»
چشماش داد میزد، ایران اون لباتو اونجوری نکن! دل من همینجوری با چشمات رفته، خندهام گرفت:« خب من امروز رفتم مثل روزای قبل رضایت بگیرم، مشکلش چیه؟!»
جدی شد و دستاشو توی هم چفت کرد:« خانم ایران نامدار! ایران بانو... انسان باش و داغ شونو تازه تر نکن...»
- یعنی دست رو دست...
لبخندی آرامش بخش زد:« ایرانم... دارم بهت میگم فارسی سَلیل، من راستین رو فعلا از این شهر یا اصلاً از ایران میبرم تا دست فرهاد بهش نرسه.
انگار جرقهای توی ذهنم خورد:« ما یه کلبهی چوبی توی جنگل شمال داریم، گه گاهی میرفتیم اونجا! با شیدا و گلنسا هم بازی میشدیم.»
حواسش انقدر پرت بود که نفهمه دارم حرف میزنم، دست گرفتم به سرم:« یا حیدر کرار!!! این حرمله از کجا اومد؟؟؟؟»
شاهرخ دوید توی حیاط، فرهاد اصلاً چطور اومده داخل خونه!! بله خرابکاری سهیلا خانم که درو باز کرده. فرهاد جوری راستین رو میزد صدای استخونهاش میومد، سیاوشم مثل ماست! شاهرخ جداشون کرد، خدا رحم کنه به زیر دستیهای این شکنجه گر!
°
اَلَّلهُمعجِّللِوَلیِكَالفرَج
https://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMU