『بِسمِاللھِالذۍخَݪقالْعلی』
٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفت
علیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬
«آشفتهٔ شیرازی»
ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ
#هاتف_غیب
#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟞
°
لای چشمام رو باز کردم که ببینم مردم یا نه؛ ولی نگاهم با نگاه خنثی فرهاد گره خورد، کتم رو گرفت و کشیدم بالا. یه دندون قروچه کردم براش:« لیاقت تون همین زنی...»
سهیلا بازومو کشید و منو همراه خودش برد:« شرمنده... ما رفع زحمت کنیم... با عروس تون تنها باشید.»
- عجوزه خانم اگه بخوای اینجا بمونی به خاک مادرم روزگارتو سیاه میکنمممم
مثل این لشکرهای شکست خورده؛ دست از پا درازتر برگشتیم، شاهرخ مثل میرغضب نگاهمون میکرد سر سفره. من که میدونم باز این سهیلا دهن لقی کرده، باید بره تو کار اطلاعات! خیلی مهارت داره توی اینکار.
ظرفهارو جمع کردم و با کلی اصرار گفتم میشورمشون، شاهرخ اومد و تمام مدت کفی کردن ظرف ها خیره نگاهم کرد. من مهارت خاصی توی نادیده گرفتن دارم، پس به کتف مبارکم گرفتمش، تا هر وقت خواست منو نگاه کنه.
ظرف رو قاپید، زیر اشکای شیرآب گرفت و گذاشت کنار مابقی ظرفها. شبنم روی دستاش منو بیشتر جذب میکرد تا مجبورش کنم که مابقی شم بشوره. انگار ذهنمو خوند و تمام ظرفا رو شست که سیاوش اومد توی آشپزخونه آب بخوره.
چشمهاش چهار تا شد:« ایران تو مجبورش کردی بشوره؟!»
- نخیر آدما وظیفه شونو می...
آب ریخت روم، حالا نه در اون حد ولی باید تلافی کنم. لیوان رو از دست سیاوش قاپیدم و ریختم رو سرش، خب شماها این موقع ها چیکار میکنید؟! من که قرار رو به فرار ترجیح دادم.
دنبالم نکرد؛ چقدر بیذوقه این آدم! بیخیال و طبیعی جلوی چشمای متعجب مادرشون قدم زدم و یه لبخند ژکوند، آبرو که ندارم من!
رفتم توی اتاق که یهو شاهرخ یقه مو گرفت، مثل این گربهها که موش گرفتن، منو گرفت:« ایران... یا حرف میزنی یا پارچ آبو خالی میکنم روت!»
°
اَلَّلهُمعجِّللِوَلیِكَالفرَج
https://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMU