『بِسمِاللھِالذۍخَݪقالْعلی』
﴿ایران باشد بهشت عدن و تو آدم
عدن تو آن کس برد که برد عدن را﴾
«ادیب الممالک»
ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ
#ایران_دخت
#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟚
°
چند تقه به در اتاق تهمینه بانو زدم، صدای که دلتنگِ فرزندش بود؛ به گوشم رسید:« بفرمایید...»
اینبار خدا رو صدا زدم، تا تهمینه مثل همیشه منطقی و آروم برخورد کنه. وارد اتاق شدم، با دیدنم کمی تعجب کرد و سمتم چرخید:« چرا اومدی ایران؟؟؟»
کیفم که دستهی باریک و کوتاهی داشت رو محکم گرفتم:« سلام! خواهش میکنم تهمینه بانو... به خاک پسرت نزار... نزار... برادر منم مثل پسرت از دست بره، فرهاد میخواد برادرمو...»
از خجالتِ چشمای مالامال از غم مادرانهی تهمینه بانو، سرم رو به زیر انداختم و لب گزیدم. نمیخواستم مثل دخترای ضعیف و احساسی بزنم زیر گریه، بانوی این عمارت صورتش همیشه جوری بود که نشه احساسش رو خواند، بلند شد و سمت من اومد. براندازم کرد و دست روی شانهام گذاشت:« خودت رو بزار جای من... جای من نه؛ جای فرهاد... اگر راستین هجده سالشه، پسر من هم هجده سالش بود. اگر مویی روی صورتش نبوده... پسر منم همین قدر جوون بود، فرهاد مثل آتیش میمونه و اختیاری ازش دست من نیست... دیگههم به بزرگمهر توهین نکن، چون کلاهمون میره تو هم.»
سیبک گلوم بالا و پایین رفت، تهمینه بانو عکس فرزاد رو از طاقچه برداشت و روی مبل اتاقش نشست. پسر جوون و خوش سیمای که صورتش رو خنده پر کرده. راستش جون راستین به جون فرزاد بند بود؛ رفیق و برادر بودن برای هم دیگه اما دست تقدیر داشت یجور دیگه رقم میزد.
جلو رفتم رو به روی پاهای خسته اش نشستم و سارفون آبیم رو مرتب کردم:« تهمینه بانو... انصاف نیست بخاطر گناه نکرده...»
اینبار صدای فرهاد بود که بالا رفت و با ضرب در رو باز کرد، تکونی به خودم ندادم که عربده کشید:« مگههه زبوننن آدمیزادی نفهمیییی ضعیفههه؟؟؟؟ از خونهی ما برو بیرون... یالاااا، برو تا به جای برادرت قصاصت نکردم... دخترهی خیره سر.»
خیلی آروم و با متانت ایستادم و با خداحافظی آرومی که به تهمینه بانو دادم سمت در رفتم، کیفم رو به سینهی پهن و ستبر فرهاد کوبیدم؛ از پلههای عمارت سرازیر شدم و خونهی ارواح رو ترک کردم. موهام رو زیر روسریم فرو بردم که چشمم خورد به ماشین شاهرخ.
طلبکار و حرصی به شیشه اش کوبیدم که هراسون شیشه رو پایین کشید:« سلام ایران جان...»
با حرص که صورتم رو به سرخی کشونده بود، گفتم:« دق و دلی فرهاد رو سر تو درمیارماا، منو تعقیب میکنی؟؟؟؟»
شاهرخ خواست لب باز کنه که جیغ زدم:« شیطونه میگه هرچی نر تو دنیاس بریزم و
سط و آتیش بزنممم.»
°