『بِسمِاللھِالذۍخَݪقالْعلی』
٬٬سحر زهاتف غیبی شنیدم این که همیگفت
علیست باطن و ظاهر علیست اول و آخر٬٬
«آشفتهٔ شیرازی»
ـ ـ ـ ـ ــــــــــــــــــــ ـ ـ ـ
#هاتف_غیب
#𝕡𝕒𝕣𝕥𝟙𝟘
° سه روز بعد °
امشب استرس عجیبی داشتم؛ بزرگمهر داشت با حاج علی حرف میزد و این دلهره ام رو بیشتر میکرد، بابا از عصبانیت سرخ شده بود و مدام ذکر میگفت تا حرف نامربوطی نزنه. مهشید با تحقیر نگاهم میکرد، میخواستم بزنم یا یه بلایی سر خودم بیارم یا سر این زن بابای ما! ابلیس رو درس میده.
لیلی قطره اشکش رو پاک کرد، دست خودش نبود؛ فقط با راستین یک سال تفاوت سنی داشتن. ببین من چه سنگ بی احساسی هستم که شاهرخ با اون ظاهر مردونه و پر ابهتش اشک ریخت اما من نشستم تا ببینم چی میشه، میشم زن فرهاد یا نه...
خداروشکر خود فرهاد نیومده، یعنی بزرگمهر راضیش کرده؟؟ با پاهای فلج فرهاد چیکار کنم؟؟؟ عرق سرد روی پیشونیم رو گرفتم:« دارم دیوونه میشم لیلیوم... بابا گل دختر پاشو یه چایی مجدد ببر، ببین چی میگن.»
- مگه خواستگار... روم نمیشه ایران! حرفا میزنیا... انقدر هم نگو لیلیوم، خوشم نمیاد.
لپش رو کشیدم و اومدم بگم:« آدم به گلی مثل تو چی بگه؟!» که مهشید وارد آشپزخونه شد:« پاشو وسایلتو جمع کن ایران... امروز عصر عقده.»
ابروهام بالا پرید، چقدر زود وا دادی حاج علی! انگار که میخوای ایرانو از سرت باز کنی تا به زنت گیر نده. بغض مثل تیغهی خنجر توی گلوم گیر کرده بود و با هر نفس زخمی ترم میکرد.
°
اَلَّلهُمعجِّللِوَلیِكَالفرَج
https://rubika.ir/joinc/DIACABGC0NLERQROJKXQISAZIUMXHZMU