
بعضی وقتا شایدم بهتره بگم این روزا خیلی وقتا حال دلمون خوب نیست و حس ناخوشایندی داریم. معمولا توی چنین شرایطی همه مون دنبال یه راه فرار از این وضعیت هستیم. شنیدید میگن اگه علت ناراحتی تو بدونی سریعتر میتونی حلش کنی. به نظر من چنین راه حلی همیشه جواب نمیده. ولی یه کارایی هست که با انجام دادنشون قطعا حس خوبی پیدا می کنیم. تو ادامه مطلب با این راه ها آشنا می شیم.
خدا سرچشمه و منبع همه انرژی های مثبته. اگه به این یقین برسیم که خدا همه ما رو دوست داره، بدون اینکه به گناهانمون توجه کنه. ناخودآگاه بار این ناراحتی ها از روی دوشمون برداشته میشه. قطعا بارها شنیدیم که در قرآن اومده "همانا دلها با یاد خدا به آرامش میرسد". میشه گفت راحت ترین و بهترین راه رسیدن به آرامش و احساس نشاط فقط خداست. گر چه اگه ارتباطمون رو با خدا قوی کنیم. هیچ وقت ناراحتی و ناامیدی به سراغمون نمیاد.
همه ما قطعا جمله "سفر لازمی" رو زیاد شنیدیم. مخصوصا در شرایط خستگی جسمی و روحی. البته مسافرت جز کارای لذت بخشیه که همه مون دوسش داریم و با اولین فرصت یه برنامه ی سفر می چینیم. مسافرت میتونه با حداقل هزینه انجام بشه مثل رفتن به دل طبیعت، این کار ساده قطعا انرژی از دست رفتمون رو برمی گردونه.
مطالعه اثر جادویی در رفع غم و اضطراب داره. کتاب ما رو به دنیایی میبره که از شر افکار منفی دنیای خودمون خلاص بشیم. تازه یه چیز جدیدم به دانسته هامون اضافه میکنه. بعضی کتابا انگاری ساخته شدن تا حال ما رو خوب کنند. پس یادمون باشه کتاب خوندن یه راه خیلی خوب برای آرامش و تقویت روحیه است.
یه پیاده روی ساده علاوه بر اینکه حس مثبتی به ما انتقال میده باعث میشه با دیدن جنب و جوش مردم حس سرزندگی و تکاپو در ما زنده بشه. دیدن بچه هایی که در پارک در حال بازین بی اختیار شادی و امید رو به ما هدیه میده و چیزای مثبتی رو که ازشون فاصله گرفتیم رو بهمون یادآوری میکنه. بهتره در طول روز پیاده روی رو فراموش نکنیم.
ما در هر سنی که باشیم به یه دوست و همدم نیاز داریم. واقعا دوست خوب یه نعمت بزرگه. مخصوصا وقتی مشکلی برامون پیش میاد، این احساس نیاز رو بیشتر حس میکنیم و البته میتونیم دوستامون رو تو این شرایط محک بزنیم. موقع ناراحتی ما بیشتر دنبال یه آدم قابل اعتمادیم تا بتونیم باهاش درد و دل کنیم. چه کسی بهتر از یه دوست مطمئن و قدیمی!
شاید تنها جای که برای نوشتن نیاز به استعداد و تمرین نداریم، زمان پریشانی و ناراحتیه. هدف ما از نوشتن در این شرایط رهایی از افکار منفی. پس بهتره با خیالی آسوده تمام چیزهایی رو که از ذهنمون میگذره رو روی کاغذ بیاریم. شاید این کار، به ظاهر خنده دار باشه. ولی به امتحانش میارزه. حتی میگن برای اینکه زودتر و مصمم تر به هدفمون برسیم بهتره اونا رو، روی کاغذ پیاده کنیم. احتمالا یه جور تعهد دادن به خودمونه.
همه ی ما تجربه گوش دادن به یه آهنگ رو موقع ناراحتی داریم و به تاثیر شگفت انگیزش آگاهیم. شاید بعضی وقتا با شنیدن موسیقی گریه کنیم. ولی بعد از اون مطمئنا حالمون بهتر میشه. نوع موسیقی مهم نیست. مهم اینه که ما چه چیزی رو دوست داریم. پس اون آهنگی رو انتخاب کنیم که میتونه حالمون رو خوب کنه.
کنترل احساسات چه خوب و چه بد یه مهارته که همه مون باید با تمرین کردن بدستش بیاریم.