
خوشبختی یک کلمه با هزاران معناست. هرکسی تعریفی از خوشبختی داره. هر آدمی از دریچه نگاه خودش خوشبختی رو میبینه. این حس درونی فرمول واحدی نداره و به تعداد آدمهای روی کره زمین فرمول و معادله داره. درک درست ما از مفهوم واقعی زندگی میتونه ما رو به خوشبختی ابدی برسونه. آدمای خوشبخت این ویژگیها رو در خودشون تقویت میکنند.
خوشبختی در نگاه آدمهاست، در رفتارشونه، نه در کلامشون. چه بسا آدمهایی که ادعای خوشبختی دارند، اما در درون هیچ رضایتی از زندگی ندارند. شادی درونی نشونهای از حس خوشبختیه که به آدم امید و انگیزه میده. آدمای شاد ناخودآگاه این حس مثبت رو با اطرافیانش تقسیم میکنند. مهم نیست که دیگران چه نگاهی به زندگی ما دارند مهم اینه که ما از زندگی و موقعیتمون راضی باشیم.
بعد از یه سنی که اصطلاحا به پختگی معروفه همه ما به این نتیجه میرسیم که هیچ چیزی به اندازه آرامش نمیتونه ما رو به خوشبختی نزدیک کنه. برای رسیدن به این آرامش لازمه موقعیتی که داریم رو بپذیریم و چیزهایی رو که قادر به تغییرش نیستیم رو رها کنیم. یکی از مواردی که حتما باید ازش فاصله بگیریم آدمهاییاند که به ما حس ناخوشایندی میدن.
شکر نعمت نعمتت افزون کند. اینو همهمون زیاد شنیدیم و میدونیم که قدردانی از خدا همیشه با افزایش نعمت و خیر و برکت همراهه و حال دلمون رو خوب میکنه. شکرگزاری نشون میده که ما از شرایطمون راضییم و خوشبختی رو با عمق وجودمون حس کردیم. دقت کردین بیشتر قدردانیهای ما در حالت شادیه. فکر کنم دیگه وقتشه یاد بگیریم که در همه حال از خدا سپاسگزار باشیم.
خوشبختی یعنی از داشتههامون لذت ببریم. در واقع تمرکز روی داشتههامون باعث میشه که حسرت و حس بدبختی رو از خودمون دور کنیم. آدمای قانع سعی میکنند چیزهایی رو که دارند حفظ کنند و اونا رو به نقطه قوت زندگیشون تبدیل کنند. بهترین ثمره قناعت حس بینیازیه و میدونیم که بینیازی وابستگیها رو از بین میبره و استقلال و حس خوشبختی رو دو چندان میکنه.
پرورش افکار منفی در ذهن همیشه آفتی برای خوشبختیه. افکار منفی باعث سرخوردگی میشن و ما رو از تلاش و رسیدن به هدفهامون که زمینه ساز خوشبختیه دور میکنه. در حالی که مثبت اندیشی ما رو به زندگی امیدوارتر میکنه و انرژی و انگیزه لازم برای توجه به جنبههای مبثت زندگیمون رو بیشتر میکنه.
مقایسه زندگی خود با دیگران بدترین کاریه که میتونه از ما سر بزنه. مقایسه چیزی که ما از اون آگاه نیستم نه تنها عاقلانه نیست بلکه نتیجهای جز افسردگی نداره. این کار مانع رشد ما میشه و اعتماد به نفسمون رو نابود میکنه. آدمای خوشبخت برای رسیدن به پیشرفت کاری به دیگران ندارند و فقط به مقایسه گذشته و حال خودشون میپردازند.
من بهترین تعریف از خوشبختی رو از زبان یک پیرزن بیسواد روستایی شنیدم وقتی گفت: خوشبختی یعنی آدمهای خوبی سر راهت قرار بگیرند. از نظر من این جمله، فیلسوفانهترین و در عین حال سادهترین و پر معناترین تعریف از خوشبختیه.