مرگ

مرگ!
سه واژه‌ایست که میلیارد‌ها حرف در آن مرده‌اند. مرگ عزیزان شکی عظیم را به همراه دارد؛ اما حسرت‌ها زبان باز می‌کنند.
پشیمانی‌ها بر سوگ از دست رفته‌ها، ناله سر می‌دهند.
مرگ همچون تیری که به قفسه‌ی چپ سینه‌ات اصابت می‌کند، درد دارد.
که گاهی با خود می‌گویی کاش فلان فرد نبود تا زندگی بهتری داشتی؛ اما به محض از دست دادنش، خواهی فهمید که جای خالی‌اش بیشتر از مرگ درد دارد.
مرگ دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد، امروز هستی، فردا دگر نیستی.