لیست کتابهایی که باید بخوانم از همیشه طولانیتر است. دو سه تا مجموعه ی کامل نشده، گریشاورس که قبل از سیکس او کراوز است، دوتا مجموعه ی اضافی ی زودیاک، روزی روزگاری قلبی شکسته، خود اکادمی ی زودیاک، شتر می، یک جلد کاراول و دوجلد از کلاسیک ها، کینگ اف سلوث و کینگ اف انوی که نوزده روز دیگر میآیند، فورث وینگ و اونیکس استورم و ایرون فلیمز و این همه تک جلد خوانده نشده. توی این گیر و دار، یکهو هستی بازی درمیاورم و بعد از دوساعت تمام گفتوگو درمورد این که نباید اینقدر اکوارد و معذب باشیم، چرت و پرت از زبانم پرید بیرون و... خدای من!
از آنجایی که مهر، جنگ نشد، حالا میخواهم از سناریویم برای نوشتن داستان پربال استفاده کنم. به نظر خودم چیز خوبی است، نوشتمش برای یکی دونفر دیگر هم میفرستم که بخوانند و نظر بدهند.
از مردهایی که هر جملهاشان یک تادیب النسوان است واقعا تنفر دارم.
یکی از کتابها را نیاوردند و دک اف دستنی را هم بر بریده بودند. برای همین است که از انلاین شاپینگ متنفرم.
همکلاسیهای سال دیگرم را که تصور میکنم، میخواهم جیغ بکشم و به دولتی ی سرکوچه پناه ببرم. آدمهای ترسناک و مضطرب کننده و ...
داستان زیویر و سلون تقریبا تموم شده. ده بیست صفحه ی دیگر مانده. اصلا باب میل نبود. هرچند که آن بخش بریک اپ که بخشی جدانشدنی پلات همه ی نوشته های آنا هوانگ است، به طور مثال از تویستد 4 یا استرایکر خیلی بهتر بود.
سرم درد میکند. افلاین و تکلیف فارسی را انجام ندادهام، امروز سوتی زیاد دادم و هیچ بات درست حسابی ای پیدا نکردم.