
آن شب که رفتی و
دل شیشه ای شکست
دل بر
سر راه تو نشست
شاید گذر کنی و
دوباره ببیندت
روزها گذشت و
تو نیامدی
نمی دانی
چه به حال دل گذشت
در حسرت فراغ سوختم و
از خاکسترم
ققنوسی زاده شد
زیبا و با شکوه
افسانه هاست از
بلند پروازی ققنوس
ولی
او در کنار آشیان خفته و
چشم در چشم من
لبخند می زند و اشک می ریزد
من در نگاه او
او در نگاه من
من در فراغ او
او در فراغ من
گاه عشوه می کند و دلبری
گاه ناز می کند و
پشت پرده پنهان می شود
طناز و دلربا
زیبا و دلفریب
گاه آواز می خواند و
گاه با رقصش
از نگاهم بوسه می گیرد
لبریز از شادی و نشاط
و چشمانی پر از نگاه
هر شب تا صبح
سر در آغوش او
آرام می گیرم
گاه او به من می ماند و
گاهی من به او
حیران و سرگردانم
او من است؟
یا من اویم؟
افسانه هاست از
بلند پرواز ی ققنوس
ولی
او اینچنین خفته
بال و پر نمی گشاید و
راه آسمان نمی آموزد....
چرا؟؟؟؟
راضیه قاطعی( بهار )