عیاشی میکند روسری سرخ خیال بر گیسوان پریشانیام
در جدال نفسگیر باد با شرابی موهایم
سیلی میخورد صورت گُر گرفته از شرمم
در منجلاب تیرهی این دنیا
آنقدر خسته و ژولیده احوالم
که فریاد پرنیازم را هیچ گوشی نمیشنود
پا برهنه در باتلاق حیات ،رها شدهام
مصلوبم میکند تقدیر رمیده از دست
کورسوی دریا میشوم
درچشمهای زلالت...
از خرمن دل شعله سر میکشد آهی سوزناک
#میترا_رحمتی(قاصدک)