درد میچکد از حال این روزهایم
مرا مَردان خودخواه محکوم کردهاند
به اسارت و بردگی
آدمهایی گرسنه ، در سرزمینم نشخوار میکنند
وجان را به نرخ نان میبلعند
و مرا به نرخ آب هورت میکشند
دیگر آستانهی صبرم ته کشیده است و درد با من هم سفره گشته است
شاهد بهم ریختگی آرزوهایم هستم
و درکسری از ثانیههاست
قصر رویاهایم بر سرم واژگون میشود
و این پایان ِ آخر من است
وقتی نفسهایم حبس میشوند درجانم واضطرابم به شماره می افتد
و چیزی بنام درد در من نفس میکشد...
به تاوان کدامین گناه مجازاتم کردهای
که اینگونه در استمرار مجازاتم میکوشی؟
نفرین به تو ای روزگار
#میترا_رحمتی(قاصدک)