ویرگول
ورودثبت نام
Novalin
Novalin«راوی سایه‌ها؛ جایی که سکوت، بلندترین داستان را می‌نویسد.»
Novalin
Novalin
خواندن ۱ دقیقه·۷ ماه پیش

ساعتِ ایستاده روی ۹:۱۷

(پارت سوم _ تکه‌هایی از واقعیت)

لوکاس نفس عمیقی کشید.

– خب، بذارید یه چیزی رو بگم که هیچ‌کس تا حالا ندونسته.

چشم‌های هر سه‌شان به او دوخته شد.

– اون شب… دو نفر اینجا بودن.

هانا بلافاصله دفترچه‌اش را بازتر کرد.

– چه کسانی؟ مشتری بودن یا…؟

لوکاس آرام گفت:

– یکی مشتری بود. یکی هم… صاحب کافه.

توماس ابرو بالا انداخت.

– صاحبِ قبلی؟

لوکاس مکث کرد.

– آره. صاحبِ قبلی.

الیاس آرام‌تر شد، صدايش کمی نرم شد.

– و ساعت، دقیقاً وقتی وایساد که… چی شد؟

لوکاس نگاهش را از رویشان برداشت و به ساعت روی دیوار دوخت.

– دقیقاً وقتی که بحث‌شون تموم شد.

هانا گفت:

– بحث؟

– آره. دعوا نبود، ولی بحث بود. از اون بحث‌هایی که یه جمله‌ش می‌تونه مسیر دو زندگی رو عوض کنه.

توماس زمزمه کرد:

– موضوعش چی بود؟

لوکاس لب‌خند نصفه‌ای زد.

– موضوعش این بود که «بمونه یا بره».

الیاس گفت:

– صاحب قبلی می‌خواست کافه رو ول کنه؟

لوکاس به جای جواب دادن، فقط گفت:

– فقط اینو می‌گم: ۹:۱۷ آخرین باری بود که ساعت کار می‌کرد. بعد از اون، هیچ‌کس دیگه لمسش نکرد.

هانا پرسید:

– یعنی خراب شد؟

– شاید.

– تو سعی نکردی درستش کنی؟

– نه.

– چرا؟

– چون بعضی چیزها… بهتره همون‌طور که هست بمونن. نه جلو برن، نه عقب.

توماس با لحنی کمی چالش‌برانگیز گفت:

– یا چون دوست داشتی یه راز داشته باشی.

لوکاس نگاهش را مستقیم به توماس دوخت.

– هرکس یه جور با گذشته‌ش کنار میاد، توماس.

سکوت دوباره روی میز نشست. این‌بار، سنگین‌تر از قبل...

مسیر زندگیمعماییرازآلود
۶
۰
Novalin
Novalin
«راوی سایه‌ها؛ جایی که سکوت، بلندترین داستان را می‌نویسد.»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید