یه چیزی

چشمام داره می ترکه ،از دلم نگم برات

کاش میشد رو کاغذ بنویسم ،کاش امن بودم احساس امنیت ندارم ،دلم نمی خواد کسی منو ببینه

تنهام ولی کاش تنها بودن واقعا

همش سردمه ،سر و کلم داغه

امروز چم شده ،انگار یه چیزی تو تنم مونده سنگین شده غلیظ شده

احساس بدبختی دارم یعنی چی ؟ ناچار موندم یعنی تو انتخاب

احساس میکنم فلج شدم تو همه چی ،حتی خستم از گفتنش برای هزار باری که پیش خودم تکرار کردم

من همش تنهام ،تنهایی دوست دارم ولی این با اون فرق داره

من شغلی ندارم هیچ ارتباطی ندارم هیچ دوستی ندارم هیچ آینده ای برای خودم نمی بینم

همه چی برام پوچ شده ، هیچ چیز برام معنا نداره

امروز واقعا احساس بیچارگی میکنم ،فک کنم به تراپیست نیاز دارم

آخه مگه میشه یه نفر از بیرون بفهمه درون من چه خبره ؟

گیج که هیچی منگم قشنگ

دیگه به ته خط رسیدم ، هیچ راهی جلو روم نمی بینم ،دیگه حتی ایمانم ندارم

من خیلی خستم  ،دیگه نمی تونم خودمو بزنم به اون راه

نمی دونم باید چیکار کنم ،به کدوم در باید میزدم که فراموش کردم؟

چکار باید میکردم که نکردم؟ من خیلی ملولم

دیگه نمی تونم بجنگم ،دیگه دلیلی برای جنگیدن ندارم

همیشه فکر می کردم اگر سرزنده نگه دارم خودمو بجنگم برای حال بهتر و برم تو پذیرش شرایط، از عالم غیب دست خدا ،دستمو میگیره ، راهو نشونم میده  ،من هیچ  نوری ندیدم

منو ته سیاهی رها کرد

من گم شدم ،من راهو گم کردم ،من تو خودم شاید گم شدم

چرا هیچکس منو نجات نمیده؟

به چی ایمان داشته باشم ؟ من حتی  تو مسیرم نیستم من حتی مقصد نمیدونم

من تو این دنیا بدون هیچ نقشه ای رها شدم ،کاش مسیرو پیدا کنم

احساس میکنم دیگه تموم شدم ذره ذره آب شدم حل شدم دیگه چیزی از من باقی نمونده

من تمام شدم.

26 شهریور 1405