چجوری میشه هرروز نوشت ،اصن چی باید نوشت چی باید گفت
دیدی وقتی فشار مداوم به سطحی وارد میشه دیگه خرابی یک دفعه ای و تندی وارد نمی کنه انگار عادت میشه
احساس میکنم اونجوریه
من گُم شدم
اعتراف میکنم توی خودم گُم شدم زیر فکر زیر حرف زیر بار فشار زندگی نکردن گُم شدم
فقط دارم طاقت میارم
آره خیلیا الان وضعیتشون مثل منه میدونم ،ولی ، ما چه گناهی کردیم؟
کسی دلش به حال ما نمی سوزه؟
ما رها شدیم؟
چطوریه که بعضی می تونن بی توجه به مسائل زندگی کنن؟
چطوریه که احساس میکنم فقط من این وسط متوقف شدم؟
دیدی درختا توی طوفان ریششون محکم توی خاک مونده ،شاخ و برگاشون با مسیر طوفان میره و میاد؟
حس می کنم منم اون درختم ،محکم و سوبر وایسادم ،برای زنده موندن دارم میجنگم
اینجا فقط موهام یکی پس از دیگری سفید میشن
اینم تقاص مقاومت در برابر طوفانِ زندگیه
من نمی خوام بمیرم
آره هرچی بیشتر بهش فکر میکنم می بینم من آدم زندگیم
جریان حیات توی رگهام جاریه ،حسش میکنم
من زندم کاملاً
هرچیزی یه موعدی داره ،شاید الان فقط باید تاب بیارم
پوست انداختن همیشه کار من بوده از جنس من بوده
هر موقع از دل سختی میام بیرون یه آدم دیگه میشم ،بیشتر خودمو میشناسم و بیشتر به خودم عشق میدم
جالبه هیچ جمله ای نمیتونه زندگی رو کامل توصیف کنه