
مغرور بود یه خورده هم عصبی. به چشم های آبی آسمانی اش می نازید و البته خیلی هم زبون درازی می کرد. با وجود همه ی اینها ما با السا دوست بودیم. شبا باهم بودیم ولی روز ها هرکدوم باید سر یه چهار راه کار می کردیم.
تازه هم اتاقی هم بودیم .
میشه گفت از بین همه ی بچه ها ، با السا بیشتر دوست بودیم.
مارینا از السا خوشش نمیومد.
_آخه دینا مگه کسی ما رو مجبور کرده که با این دخترک پرو دوست باشیم؟ من که نه ازش خوشم میاد نه دلم می خواهد باهاش دوست باشم.
برای بار دوم اینبار از السا ضربه خوردیم البته مارینا نه، من...
السا هم مثل پینک من ناجور از آب در اومد.
منظورم از ناجور، دورنگ بودنشه. اینکه حرفای ما رو به گوش بقیه می رسوند و اشتباهاتمون رو آتو می گرفت.
البته دلنیا می گفت این چیزا اینجا طبیعیه.
من بعدا با دلنیا آشنا شدم اون ظاهرا دختر خوبی بود اما بگذارید اول ماجرای السا رو بگم براتون.