روحیه

دیروز که گذشت، روز بدی بود. چون حالم بد بود، همه ی زمین و زمانُ تیره و تار می دیدم. خستگی بهم فشار آورده بود و از طرفی هم دیگه دلی واسه موندن تو این دنیا نداشتم. الانم خوب نیستما، ولی نسبت به دیشب روحیه دارم. روحیه و امید مُرده رو زنده می کنه. روحیه و امید سیاه رو سفید می کنه. من می دونم این دنیا، دیگه جای موندن نیست. می دونم دیگه به درد نمی خوره. می دونم آخرش خوب یا بد، دسته جمعی یا فردی از بین می ریم، اما چیزی که منو هنوز سرپا نگه داشته روحیه و امید و اون نیمچه لبخندست که هیشکی دق نخوره، و نپرسه چیشده و چرا؟ منم حوصله توضیح ندارم. فقط می خوام تا هستم زندگی کنم. همین...

#مرضیه_محمدی