فیزیک علم بررسی قوانین طبیعت است.
این علم که یکی از اصلی ترین ستون های تکنولوژی امروز است،یک علم بسیار قدیمی به حساب میآید. در دوران یونان باستان،علم فیزیک بانام فلسفه ی طبیعی شناخته میشد.
جالب است بدانید،پیش از میلاد مسیح نیز دانشمندان همانند امروز سعی در کشف قوانین طبیعت داشتند.برای مثال تاریخی،دانشمندان توانسته بودند از روی سایه ی زمین روی ماه،به کروی بودن زمین پی ببرند(تصویر سایه ی زمین روی ماه همیشه گرد است)،آنها حتی از روی تصویر ماه گرفتگی توانسته بودند قطر ماه،قطر زمین و فاصله ی ماه از زمین را حساب کنند.
میتوان گفت ارسطو،فیلسوف یونانی (۳۸۴_۳۲۲ سال پیش از میلاد مسیح)یکی از اولین کسانی که فلسفه طبیعی(فیزیک)را به صورت یک نظام فلسفی منسجم تدوین کرد(بخش هایی از آن بعد ها رد شد).علاوه بر این،ارسطو توی کتاب خود با نام <درباره آسمان ها>به کروی بودن زمین اشاره کرده بود.
انشمندان ایرانی نظیر خوارزمی(۷۸۰تا ۸۵۰ میلادی)،ابن هیثم(حدود ۹۶۵تا ۱۰۴۰ میلادی)،بیرونی(۹۷۳تا ۱۰۴۸ میلادی) و ابن سينا(۹۸۰تا ۱۰۳۷ میلادی) نقش چشمگیری در شکل گیری،حفظ و گسترش علم فیزیک داشتند.(ابن هیثم را <پدر روش علمی> در فیزیک میدانند. )
اما فیزیک به معنی واقعی خود در این دوره متولد شد؛
· گالیله با آزمایش و ریاضیات، مکانیک را بنیان گذاشت.
· کپلر قوانین حرکت سیارات را کشف کرد.
· نیوتن با کتاب «اصول ریاضی فلسفه طبیعی» (۱۶۸۷) مکانیک کلاسیک، گرانش و حساب دیفرانسیل را ارائه داد و فیزیک را به یک علم دقیق و پیشبینیکننده تبدیل کرد.
اوج شکلگیری و چند شاخه ای شدن فیزیک در حدود قرن ۱۸ تا ۲۰ بود.
مکانیک نیوتونی(که آیزاک نیوتون بنیانگذار آن به حساب می آید) حدود قرن هجدهم به ابزاری قدرتمند برای توضیح حرکت سیارات،حرکت اجسام،جزر و مد و...تبدیل شد.
در حقیقت تا قبل از اون بسیاری فکر میکردند قوانین حاکم بر آسمان ها با قوانین حاکم بر زمین فرق دارند.
نیوتن نشان داد قوانینی که روی زمین باعث افتادن اجسام میشود،همان قوانین بر اجرام آسمانی حاکم است.
نیوتن توانست معادلات دیفرانسیل و انتگرال را برای محاسبه ی حرکت ها در فیزیک ابداع کرد،وبعد از او ریاضیدانانی چون اویلر،کلوین و کلازیوس فرمول بندی معادلات ریاضی را کاملتر کردند.
در اوایل قرن نوزدهم،شاخه ی جدیدی از فیزیک تبیین شد با نام [الکترو مغناطیس ]
اولین مشاهدات الکترو مغناطیس در زمان یونان باستان انجام شده بود.
فیلسوفان یونان باستان دریافته بودند که وقتی قطعه ای کهربا را،با پارچه پشمی مالش میدهند،آن قطعه میتواند خرده های کاه را جذب کند.
در قرن نوزدهم،مایکل فارادی(۱۷۹۱ تا ۱۸۶۷ میلادی)با آزمایش های الغای الکترو مغناطیس مفهوم میدان الکتریکی/مغناطیسی را تعریف کرد.
در حدود دهه ی۱۸۶۰ و اندکی بعد از فارادی؛ماکسول پدیده های به ظاهر متفاوت الکتریسیته،مغناطیس،و نور را در غالب یک نظریه واحد الکترو_مغناطیس توجیح کرد.
بعد از این جریان،در حدود قرن نوزدهم،به نظر میرسید دیگر همه چیز در مورد فیزیک به پایان رسیده است؛اما ماجرا هایی پیش آمد که ثابت کرد این درست نیست و در ادامه ی فیزیک کلاسیک،فیزیک کوانتم شکل گرفت.در این مورد در مقاله های بعدی بحث خواهیم کرد.
نتیجهگیری:
فیزیک، علمی که امروز ستون تکنولوژی مدرن است، یکشبه ساخته نشد. از کنجکاوی ساده انسانهای باستانی درباره آسمان و زمین شروع شد، در یونان باستان به شکل فلسفه طبیعی درآمد، توسط دانشمندان ایرانی و اسلامی مثل ابنهیثم و بیرونی با روش تجربی غنیتر شد، و در انقلاب علمی قرن هفدهم با گالیله، کپلر و نیوتن به یک علم دقیق و پیشبینیکننده تبدیل شد.
اما ماجرا همینجا تمام نشد. در قرن نوزدهم، فارادی و ماکسول با کشف الکترومغناطیس، درِ دنیای تازهای را باز کردند. و درست وقتی فکر میکردیم همه چیز تمام شده، فیزیک کوانتوم از راه رسید و همه تصورات ما را به هم ریخت.
این داستان هنوز ادامه دارد. فیزیک، علمی زنده و در حال رشد است — و شاید بزرگترین کشفها هنوز در انتظار کسی باشند که مثل همان دانشمندان باستانی، فقط کنجکاو باشد و بپرسد: «چرا؟»
رخ داد.ود.