
هیچگاه یاد و خاطره شهدای ایرانی در نبرد نهاوند را از خاطر نبرید .مردمانی که روزگارانی برای دفاع از پارس و پارسی جلوی تازیان زمانه ایستادگی کردند و همه جان باختند.
کسانی که تشنه و گرسنه ولی شجاعانه از محاصره دشمن بیرون آمدند و فرار نکردند و حتی دشمن را تعقیب کردند و دیگر بخاطر نداشتن پشتیبانی و بسیاری مسائل دیگر به قربانگاه رفتند و یاد و نامشان برای ابد در دل ایرانشهر دوستان باقی می ماند.
براستی آیا هنوز هم کسی هست یاد و خاطره آن ها را زنده نگاه دارد و برای شصت هزار جوان ایرانی سلاخی شده در راه وطن سوگواری کند یا مناسبتی در نظر بگیرد!؟