
تو زندگی همیشه فکر میکردم خوشبختی رفتن به سفرهای دور به مناطق خوش آب و هوا و پوشیدن لباسای فاخر و...باشه تا اینکه خدا ی هدیه الهی به ما داد و به خواهر کوچکیترم که یکسال بود ازدواج کرده بود ی پسر داد . وقتی برا بار اول تو بغل گرفتمش دوست داشتم برش دارم ببرمش حتی نزارم بابا مامانشم ببیننش ،هیچوقت تو زندگی انقد خوشحال نبودم.من خودم دایی داشتم ولی اونا رابطشون اصلا صمیمی نبود بام و شاید چند سالی یکبار همو میدیدیم و ی سلام علیکی میکردیم اما خودم برا خواهر زادم ی دایی خوب میشم و همیشه براش ی دوست میمونم و از خدا میخوام منو زنده نگه داره تا خوشبختی و فارغ التحصیلی و ازدواجش رو ببینم.