شنیدهام : (این پازل را هزار بار هم که بچینی همان میشود)
پس به دنبال کلید های گمشده نگردیم که عبث است
اما من میگویم : وقتی خدا نقاشی سال های عمرم را بر بوم دنیا یعنی تصویر درهای قفل کشید
انگیزه ای برای دویدن به دنبال قطار رفته را داد
شجاعت نگاه کردن به راه رفته را داد
اما به من یاد نداد وقتی مردم به دنبال کلید های گمشده هستند من چگونه قفل های گمشده ام را پیدا کنم؟
اما میدانم زندگی ام درست مانند برگی در دست های باد است که در مقابل او هدایت میشود پس بی دلهره چترم را میبندم و زیر باران میرقصم *نقطه*