درموردت هیچوقت ننوشتم نه داخل دفترچه ام نه نوت گوشیم.. نه بخاطر اینکه ادم مهمی نبودی بخاطر اینکه هر بار که تصمیم میگرفتم بنویسم بین احساسات و خاطرات غرق میشدم و کلمات جوری که دلم میخاد نمیتونستن مفهوم احساساتمو درست برسونن
برای ابراز احساسات عمیق تر از کلمات هم وجود دارن؟
شاید اره مثلا وقتی باهم اهنگ گوش میدادیم من چایی اوردم تو برام کتاب خریدی و بدون اینکه حرفی زده بشه دراز کشیده بودیم و به اسمون خیره شده بودیم .. شبیه فیلم با ژانر درام و احساسی
تک تک ثانیه هایی که گذشت گره های محکم تری روی احساساتم زدن و به عمیق ترین شکل ممکن اون گره ها باز شدن
موقعی که رفتیم بستنی تخم مرغی خوردیم فکر میکردم انتخاب افتضاحی بود ولی خییییلی خوشمزه بود
یا موقعی که بعد از کلاس زبان یکو نیم ساعت پیاده برمیگشتیم تا بیشتر بتونیم همدیگرو ببینیم
یا موقعی که با شکم گرسنه میرفتیم چیپس با انرژی زا میخوردیم و الان هربار که از کنار اون فروشگاه رد میشم چندثانیه زمان میبره که از گذشته ام بیام بیرون
یا موقعی که بحثمون شده بود ولی هیچکدوم نمیخاستیم اون یکی رو ناراحت کنیم
یا موقعی که برای اولین بار باهم غذا درست کردیم و فکر میکردیم شاهکاره ولی اشپز که ۲ تا شد غذا مزه اش از بین میره
خاطرات ریزی که فقط بین من و تو وجود داشت و هیچکسی از جزئیاتش اطلاعی نداره هرچند ممکنه براشون مهم هم نباشه تنها خاطرات رندوم یک نفر با احساسات رندوم تر ..
تقریبا تو بیشتر این ۴ سال خاطراتم حضور داشتی و حضورت حتی اگر نبودی درونم حس میشد
بهت فکر میکنم
اینکه چه نسخه های مختلفی از اینده در مورد رابطه مون وجود داره و چقدر قراره داخل احساساتم غوطه ور بشم
ولی هر ادمی داستانش بالاخره یه روزی تموم میشه..
و داستان دوستی ماهم بوی جدایی میده
میدونم هر دومون تظاهر میکنیم چیزی قرار نیست بشه ولی لحنت بوی جدایی میده مثل این میمونه تست کنی امادگی کافی برای خداحافظی هست ؟
میدونم قراره خلا زیادی درونم شکل بگیره و هر بار زنجیر هایی بزرگ در حالی که خون میچکه ازش احساساتم رو خفه میکنند تا شاید بتونم با نبودنت کنار بیام
گاهی اوقات تو زمان رو سپری میکنی بدون اینکه بدونی مفهوم زمان حال دقیقا چیه؟
بعد از یه مدتی از اینده کارکتر گذشته و حال رو تصور میکنی و شروع میکنی به پردازش کردن اینکه دقیقا چه احساسی داشتی و چطور میتونی نتیجه بگیری
و من هر بار که به خاطراتم با تو فکر میکنم حسرت میخورم اینکه میتونستم کمتر به اینده فکر کنم و از حال از در کنار تو بودن لذت بیشتری ببرم
و اینکه افتخار میکنم به خودم اینکه تونستم تو مدت زمان کم در کنارت باشم
شاید بروزش ندادم ولی داخل خیالبافی از اینده که نرسید غرق شدم و درمورد اینکه چطوری به ذهنم بفهمونم همه اونها چیزی جز خیال نبود زجر اوره
امیدوارم گاهی دلت برام تنگ بشه :))
پی نوشت: شاید بپرسی منظورت از جدایی و رها شدگی چیه؟ دوستم کنکور داده و شهر خوبی قبولی گرفته میدونم میتونه ادامه دار باشه رابطه مون ولی با شناختی که دارم از دوستم قراره تموم بشه هر فردی تا یه زمانی در کنارت هست که با هر فرد تجربه های متفاوتی رو میگذرونی بهم خوش گذشت ولی قراره با همین خاطرات و همه این احساسات دفن بشن
