آیا با بازتعریف ساختار "خانوار" می توان در بهینه سازی (کم سازی) هزینه های روزمره زندگی تفاوتهای معنی داری را بوجود آورد؟
بله میتوان، اما چگونه؟
در ابتدا و پیش از تعریف راه کار مورد نظر، ضروری است که به منظور دریافت صحیح هدف نویسنده، به افتراق ساختارهای "خانوار" و "خانواده" توجه شود، زیراکه چارچوب پیشنهادی صرفا با نگاهی اقتصادگرا (و نه عاطفه گرا) تدوین و ارائه گردیده، و تفسیر آن در قوالبی غیر آنچه منظور نویسنده بوده نادرست خواهد بود.
و اما آنچه مورد نظر است این است که بصورت عام تقارب بسیار نزدیکی بین تعاریف آنچه آن را "خانواده" و آنچه آن را "خانوار" میشناسیم وجود داشته و دارد. بدین طریق تعریفی از افراد خانواده (جمعی که دور باصطلاح "سفره" خانواده نشسته و از گستره مواهب آن بصورتی کم و بیش از پیش تعیین شده بهره مند میشوند) وجود دارد که طبق آن اقتصاد خانواده و جداول درآمدها و هزینه های مربوطه روزمره و متداول خانواده ( به عبارتی طرح بودجه خانواده) و نحوه نیل بدان شکل می یابد.
بر این اساس نقاط درآمدی و اقلام هزینه ای مبتنی بر شناسایی، سنجش و تصویب مراکز هزینه ای (با ازاء نیازهای اظهار شده و مورد پذیرش قرار گرفته هر عضو خانواده) هر خانواده (والدین، و فرزندان، یا سایر افرادی که باصطلاح زیر یک سقفند)، ظرفیتهای مالی ( مشتمل بر ورودیها و خروجیهای مالی بر روی خط زمان) شکل گرفته و اعضای خانواده به ایفای نقوش متناظر خود خواهند پرداخت - با قبول اینکه اگرچه الگوی قید گردیده تقریبی است، لکن با اندکی دخل و تصرف تا حد بالایی نیز عمومیت دارد.
با توجه به شرایط اقتصادی بین المللی و بومی، هزینه های روزمره زندگی (هر کجای این کره خاکی که باشیم) در حال افزایشند و متغیرهای موثر در شکل گیری و زندگی آنها (در قوالب مورد توجه در اقتصاد کلان) تابع الزامات و قیود شرایط اقتصادهای متعدد (لکن کم و بیش همسان) و کثیر خانواده ها نیست و نخواهد بود، و لذا یکی از راه کارهای انطباق رفتارهای اقتصادی در چارچوبهای اقتصادهای کلان (مثلا حاکم بر هر ملیت و کشور یا اقلیم) با اقتصادهای باصطلاح خرد (در مقیاس خانواده) که بمنظور اثرگذاری بهینه (همزبانی و هم رفتاری) این دو مقیاس اقتصادی میتوان پیشنهاد نمود این است که تعریف جدیدی از "خانواده" ارائه گردد، که طبق آن "خانوار" تعریف کننده جمعی از افراد نزدیک (وابسته) بهم باشد که با شمول در این خانوار، و در نتیجه همبسته شدن مراکز درآمدی و نیز هزینه ای این خانوار (تا حدی توافقی و امکان پذیر)، که در واقع و در اغلب اوقات جمع جبری(از لحاظ ریاضیاتی) چند خانواده (با تعریف سنتی) است، با تغییر الگوهای دریافت و پرداخت مالی (تغییر رفتار میانگین) در امور بازرگانی خانوار (مثلا عمده خری، بجای خرده خری، و باز-توزیع خدمات پرداختی، و نیز خدماتی نطیر پخن و پز و غیره)، موجبات کاهش هزینه ها و مصرف بهینه درآمدهای جمعی/خانواری (و در نتیجه خانواده های تحت پوشش این خانوار) را فراهم آورند.
اگر چه به حسب ضرورت و حوصله این متن نمی توان به جزییات بیشتری در باب شناخت کامل و پیاده سازی این ساختار اشاره نمود، میتوان با طرح مقدماتی آن فضایی را برای بلوغ و رشد این طرح بوجود آورد زیرا در دوران امروزی تمامی سنگها به اندازه ای هستند که بلند کردن آنها کار یک نفر به تنهایی نیست.
با آرزوی ایامی سازنده برای تک تک شما
