اشکالی که ندارد؟دیوانگی را میگویم
من دلم میخواهد در خیابان ها مانند بچه ها برقصم، دستانم را بچرخانم سرم گیج برود،بگویند مست شده
آنقدر فریاد بزنم که دیگر صدایم در نیاید
خیابان شب را قدم بزنم با آهنگ های مورد علاقه...
بلند بلند بخندم هر اندازه که دلم خواست
در زیر باران دراز بکشم و خیس شود موهایم،لباسم،داخل چکمه هایم و به عمق پاهایم نفوذ کند ، یخ بزنم و بدنم از شدت سرما به خود بلرزد سپس فردایش مریض شوم و با خود بگویم فقط به خاطر آن عشق همیشگی(باران)>>>
میبینم پوزخندشان را همان هایی را که نگاهم میکنند و سری به نشانه تاسف تکان میدهند درکم از این موضوع ناتوان است و فقط به خود اهمیت میدهم
عالی هستم با همین دیوانگی؛)))))))