بعضی وقتا دلم میخواد که نباشم
با یه چشم به هم زدن خودمو غیب کنم برم جایی که هیچ کدومشون نباشن منو کلی سکوت مطلق و آرامش>>>>
شاید دلم بخواد گریه کنم یا دیوونه بازی در بیارم درست شبیه بچه دو ساله ای که هر کاری دلش بخواد رو انجام بده اینطوری کسی نیست که بهم بگه فلان کارو انجام بده یا انجام نده
و این همونی هست که ارزوشو دارم
بودن تو مدرسه و سرو صدای بچه ها واقعا حوصلمو سر میبره
اره من واقعا از سرو صدا خوشم نمیاد پس چشامو میبندم و میرم به دنیای خودم یه جای عجیب و غریب که فقط خودم ازش سر در میارم
همینقدر ایده آل؛)))))
