ای کاش...

آن اشک های سرکش،امان از آنها که وقتی مانند مروارید بر روی گونه های سرد‌ت،آرام و آنگونه که نمی‌خواهند کسی متوجه آنها شود،میلغزند و لبهای سرخت را نمدار می‌کنند، امان از آنها که لبهایت را بوسیدنی‌تر از قبل می‌کنند، کاش هنوز‌ مرا به یاد داشتی،کاش اسمم را به یاد داشتی،کاش دروغ گفته باشی که مرا از یاد برده‌ای،کاش هنوزفقط من عزیزکرده قلبت بودم،آنگاه می‌توانستم دستم را برای پاک کردن آن مروارید های درخشان به روی گونه‌ات بکشم...