ویرگول
ورودثبت نام
Roghayeh
Roghayehنوشتن اما! تقدیرِ دست های بی رمقِ ما بود....
Roghayeh
Roghayeh
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

از سخن گفتن عاجزم...

گاه نمیتوانم چیزی بگویم بیخ گلویم را بسته است تا دهان باز میکنم کلمات از دستم فرار می‌کنند من که نمیخواهم آن ها را به کشتن بدهم

ولی چرا؟

دیگر مغزم از کار افتاده است شاید به استراحت روحی نیازمندم

سکوت سکوت سکوت و باز هم سکوت، صحبت نکردن و در خیال خود باقی ماندن

شنونده ای در کار نیست اما خوانندگان بسیارند...

۷
۲
Roghayeh
Roghayeh
نوشتن اما! تقدیرِ دست های بی رمقِ ما بود....
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید