پریروز بعد از چندسال رفتم باشگاه. مثل آخرین‌بار حالت تهوع شدیدی گرفتم و دوبار رفتم تا بهتر شدنم استراحت کردم اما بار سوم دیگه کلا برای اون روز بیخیال شدم. اولش احساس خجالت یا معذبی یا اینکه تنبل به‌نظر میام داشتم اما همزمان راضی بودم و بعدش هم اصلا پشیمون نشدم که تمرینم رو ادامه ندادم. بالا آوردن لعنتی خط قرمز منه و تا آخرین لحظه جلوش مقاومت می‌کنم.
دیروز اول صبح(در حالی که هنوز ۲۴ ساعت از پست یا هرچیزی که بهش میگن قبلیم نگذشته بود) دیدم دوتا خفاش کوچولو پشت پنجره‌م پرواز می‌کنن و بعدش هم رفتن داخل سوراخ دیوار روبه‌رویی🤡👍. در لحظه خیلی حس بدی بهم داد در حدی که رفتم توی اتاق خواهرم خوابیدم و به خرید پرده فکر کردم. در کل واقعا کی فکرش رو می‌کرد در این شهر و این گرما خفاش زندگی می‌کنه؟ و گویا موجود گستاخی هم هست چون خاله‌م نه تنها از شنیدن این خبر تعجب نکرد بلکه گفت چندبار خفاش اومده تو اتاقشون(!!؟؟).
و دوباره در طول روز هی فکرای ناجالب نفسم رو بند میارن اما اوضاع تحت کنترله.
راستش چند دقیقه پیش به این فکر کردم که اگر این خفاش‌ها تبدیل به خون‌آشامی چیزی می‌شدن و می‌تونستن من رو تبدیل کنن چقدر خوب میشد مگه نه؟
دیشب رندوم هزینه‌ی دوتا کلاس آنلاین فرانسه رو چک کردم و🤯🤡. و چندتا چیز دیگه.
فردا قراره/بود برم باشگاه اما گویا مربی باشگاه(که میشه دوست خاله‌م) گفته من فردا نرم و تا آزمایش ندم(که من همینطوری هم قصدش رو داشتم اما هی پشت گوش می‌اندازمش) و ویتامین و فلان نخورم بهم تمرین نمیده؟ وا. یه‌چنتا چیز دیگه هم گفته که اصلا خوشم نیومده. امیدوارم حداقل عدد وزنم رو به کسی نگفته باشه چون پس قول انگشتی‌مان چه؟
یه‌چیزی بود که می‌گفت تو واقعا نمی‌دونی ۱۷ ساله بودن چقدر جوونه تا وقتی دیگه ۱۷ سالت نیست. راست میگه. آدم کاملا متوجه‌ش میشه. بیرون نوجوونا رو می‌بینم که به نظر آدمای بزرگی میان و همزمان کاملا هم مشخصه که کم‌سنن و از اون‌طرف خودم رو داریم که واقعا نه اونقدر بزرگم نه اونقدر جوون اما مثلا ده فاکینگ سال ازشون بزرگ‌ترم. اینجا هم هی پیش میاد که فقط از روی چند خط احساس می‌کنم نویسنده چندسالی ازم کوچیک‌تره یا حتی حدس می‌زنم که هنوز دانش‌آموزه یا اولای دانشگاهشه و حدس بزن چی؟ درست حس کردم یا حدس زدم. چیز بامزه‌ایه(اما‌اگه بیشتر از یکم بهش فکر کنی یکم ناناحت‌کننده میشه).
یکم پیش فهمیدم که پارسال دیروز(۱۳ می) دقیقا شام دیشب رو داشتیم و حتی تقریبا همون ساعت هم خوردیمش و پارسال امروز چت‌جی‌پی‌تی ازم پرسیده بود که دوست‌دارم درباره‌ی چه موضوعی برام جستاری بنویسه و من "ترس از هوش مصنوعی" رو انتخاب کرده بودم که واقعا یه‌حالی بود. یه لحظه به ذهنم رسید می‌تونم عکسش رو بذارم اما بعد فهمیدم بلد نیستم و فعلا هم حوصله‌ی سرچ کردن و یادگیری ندارم.
الان دوباره یاد اون دوست مجازی‌ای که هنوز اسمم رو نمی‌دونه هم افتادم چون هم خیلی جستار دوست داره هم جستاری که چت‌جی‌پی‌تی برام نوشت رو براش فرستاده بودم.
یاد اون دوستم که دیگه تقریبا دوست نیستیم هم افتادم. یه عکس از بوجک هورسمن و اون دوستش دیدم که رو سقف یه خونه‌ای نشستن و بوجک داره بهش میگه دلم می‌خواست باهات حرف بزنم و دلم برای حرف زدن باهات تنگ شده و اتفاقا دختره هم داره سیگار می‌کشه و الان یاد وقتایی افتادم که تو کوچه‌ی پیش محل کار خواهرم می‌نشستیم حرف می‌زدیم و اون سیگار می‌کشید. یکی از عکسای موردعلاقه‌مون رو یکی از اون شب‌ها گرفتم. یه فیلم هم همون شب گرفتیم که تا حالا ندیدمش. شاید الان وقتش باشه.
گمونم شبیه یه گزارش کار پخش‌وپلا نوشته‌ام اما مهم نیست.
خب دیگه خوابم گرفته.
